به سراغ من اگر می آیید  پشت هیچستانم

پشت هیچستان جاییست  پشت هیچستان رگهای هوا پرقاصدهاییست

که خبر می آرند از گل واشده ی دورترین بوته ی خاک

روی شنهاهم سم اسبان سواران ظریفی است که صبح

بسر تپه ی معراج شقایق رفتند

پشت هیچستان چتر خواهش باز است

تا نسیم عطشی دربن برگی بدود

زنگ باران به  صدامی آمد ودر این تنهایی سایه ی نارونی تاابدیت جاریست

به سراغ من اگر می آیید نرم وآهسته بیایید

مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من