او مرا اشفته وزار و پریشان کرد ورفت

رهگذاری خسته از تکرار باران کرد ورفت

بانگاهش در دلم پیوند الفت می نوشت

ناگهان چشمان او تعبیر طوفان کرد ورفت

در غبارجاده ای بی انتها گم شد دلم

هستیم را خاطرش یادش پریشان کرد ورفت

آی خدا دلگیرم ازت

آی زندگی سیرم ازت

آی زندگی میمیرم و عمرمو می گیرم ازت

این غصه های لعنتی از خنده دورم می کنن

این نفسای بی هدف زنده به گورم می کنن

چه لحظه های خوبیه، ثانیه های آخره

فرشته مردن من، منو از اینجا می بره

چه اعتراف تلخیه،انگار رسیدم ته خط

وقت خلاصی از همست،آی دنیا بیزارم ازت

شریک ضجه های من،بگو که گوشت با منه

ببین که زخمای تنم،شاهد حرفای منه

ای خدا دلگیرم ولی احساس غم نمی کنم

چون با توام پیش کسی سرم رو خم نمی کنم